คุณอังคณามีความมุ่งหวังที่จะยุติการทารุณกรรม กักขังหน่วงเหนี่ยวตามอำเภอใจ การขู่เข็ญลักพาตัว และการนิรโทษในประเทศไทย ในพื้นที่ที่กฎหมายยังเอื้อมไปไม่ถึง จากเหตุการณ์ที่สามีของคุณอังคณา (คุณสมชาย นีละไพจิตร - ทนายความดีเด่นด้านสิทธิมนุษยชน) ถูกลักพาตัว ได้จุดประกายให้เธอเริ่มแสวงหาคำตอบและความยุติธรรมให้กับเหยื่อและครอบครัวผู้เคราะห์ร้าย ในปี 2549 คุณอังคณาได้ก่อตั้งคณะทำงานความยุติธรรมเพื่อสันติ (WGJP) ซึ่งมุ่งหมายที่จะทำความชัดเจนให้เกิดขึ้นกรณีผู้สูญหายกับแนวทางการดำเนินการตามกฎหมาย โดยดำเนินการทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับชาติ ตั้งแต่บุคคลที่เกี่ยวข้องในเหตุการณ์ ไปจนถึงการผลักดันการปฏิรูปเชิงโครงสร้าง และการเข้ามามีบทบาทของภาครัฐ WGJP ยังมีบทบาทในการร่างบางมาตราในรัฐธรรมนูญฉบับใหม่, การแก้ข้อกล่าวหาในศาล งานสื่อสารกับข้าราชการ และสร้างพันธมิตรกับองค์กรด้านสิทธิมนุษยชนอื่นๆ จากผลงานและความอุตสาหะ ทำให้เธอได้รับการยกย่องและรางวัลจาก คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนประเทศไทย ปี 2549 และรางวัลกวางจูด้านสิทธิมนุษยชน
การศึกษาเพื่อคนพลัดถิ่น
คุณธีรวัฒน์ ศรีปฐมสวัสดิ์
ส่งเสริมการใช้ชีวิตอิสระสำหรับผู้พิการ
คุณธีรวัฒน์มุ่งหวังที่จะยุติชีวิตที่ทุกข์ทน และต้องพึ่งพิงผู้อื่นของผู้พิการ โดยนำเสนอรูปแบบการใช้ชีวิตที่เป็นอิสระและพึ่งตนเองได้ ซึ่งทำให้คนพิการสามารถเป็นส่วนหนึ่งที่ร่วมสร้างสรรค์สังคม เป็นรูปแบบที่ปฏิเสธระบบที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งมองว่าคนพิการเป็นภาระของครอบครัวและภาครัฐ โดยนำเสนอแนวคิดกระจายอำนาจสู่ชุมชนผ่านรูปแบบการดำรงชีวิตอิสระที่คนพิการสามารถเข้าถึงระบบการให้คำปรึกษา การฝึกอบรมวิชาชีพ และการให้ความช่วยเหลือส่วนบุคคล คุณธีรวัฒน์มีเป้าหมายที่จะให้คนพิการทุกคนมีรายชื่อในสำมะโนประชากร เพื่อสร้างความตระหนักในสิทธิของผู้พิการ และเพื่อผลักดันให้ภาครัฐต้องพัฒนาบริการต่างๆ ที่จำเป็นสำหรับคนพิการ ใน 10 ปีข้างหน้า คุณธีรวัฒน์หวังว่า รูปแบบการใช้ชีวิตอิสระจะพัฒนาแพร่หลายไปทั่วประเทศไทย นอกจากนี้คุณธีรวัฒน์ยังทำงานร่วมกับ มูลนิธิคนพิการไทย ของคุณณรงค์ ปฏิบัติสรกิจ อโชก้าเฟลโลว์ เพื่อการเสริมสร้างความเข้มแข็งของเครือข่ายผู้พิการและทำงานด้านปฏิรูปนโยบายเพื่อผู้พิการ